ജനിച്ചുകിടക്കുന്ന കുഞ്ഞ് പതിയെ തല ഉയർത്തുന്നു. കുറച്ചുമാസങ്ങൾക്കുശേഷം കമിഴ്ന്നുവീഴുന്നു, ഇരിക്കുന്നു, ഇഴയുന്നു, പിടിച്ചുനിൽക്കുന്നു… ഒടുവിൽ കുഞ്ഞിക്കാലുകൾ നിലത്തുറപ്പിച്ച് ആദ്യചുവടുകൾ വയ്ക്കുന്നു. ഇതെല്ലാം വെറുതെ സംഭവിക്കുന്നതാണോ?
അല്ല. കുഞ്ഞിന്റെ ശരീരവും തലച്ചോറും തമ്മിലുള്ള ഏകോപനം വികസിക്കുന്നതിന് പൊതുവായൊരു ക്രമമുണ്ട്. ശിശുവികാസത്തെ മനസ്സിലാക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന രണ്ടു പ്രധാന ദിശാതത്വങ്ങളാണ് സെഫലോകോഡൽ (Cephalocaudal), പ്രോക്സിമോഡിസ്റ്റൽ (Proximodistal) എന്നിവ.
പേരുകൾ കേട്ട് പേടിക്കേണ്ട. ആശയം വളരെ ലളിതമാണ്.
ആദ്യ നിയമം: തലയിൽനിന്ന് കാലുകളിലേക്ക്
കുഞ്ഞിന്റെ ശരീരനിയന്ത്രണം പൊതുവേ തലയിൽ ആരംഭിച്ച് താഴേക്ക്, കാലുകളിലേക്കാണ് വികസിക്കുന്നത്. ഇതിനെയാണ് സെഫലോകോഡൽ തത്വം എന്നു പറയുന്നത്.
അതുകൊണ്ടാണ് കുഞ്ഞ് നടക്കാൻ പഠിക്കുന്നതിനുമുമ്പ് തല നിയന്ത്രിക്കാൻ പഠിക്കുന്നത്. ആദ്യം കണ്ണുകളുടെയും മുഖത്തിന്റെയും ചലനങ്ങളിൽ നിയന്ത്രണം വരുന്നു. തുടർന്ന് തലയും കഴുത്തും നിയന്ത്രിക്കാനുള്ള ശേഷി വർധിക്കുന്നു. അതിനുശേഷം തോളുകൾക്കും ശരീരത്തിന്റെ മധ്യഭാഗത്തിനും അരക്കെട്ടിനും കാലുകൾക്കും മേലുള്ള നിയന്ത്രണം മെച്ചപ്പെടുന്നു.
അതിന്റെ പൊതുവായ ക്രമം ഇങ്ങനെ കാണാം:
തല നിയന്ത്രിക്കൽ → കമിഴ്ന്നുവീഴൽ → ഇരിക്കൽ → പിടിച്ചുനിൽക്കൽ → നടക്കൽ
കുഞ്ഞിനെ കമിഴ്ത്തിക്കിടത്തി കളിപ്പിക്കുന്ന ‘ടമ്മി ടൈം’ കഴുത്തിലെയും തോളിലെയും ശരീരത്തിന്റെ മുകൾഭാഗത്തെയും പേശികൾ ശക്തിപ്പെടുത്താൻ സഹായിക്കുന്നു. കുഞ്ഞ് ഉണർന്നിരിക്കുമ്പോഴും മുതിർന്നയാളുടെ നേരിട്ടുള്ള മേൽനോട്ടത്തിലുമാത്രമേ ടമ്മി ടൈം നൽകാവൂ. ഉറക്കത്തിനായി കുഞ്ഞിനെ എപ്പോഴും മലർത്തിക്കിടത്തണം.
രണ്ടാം നിയമം: ശരീരത്തിന്റെ നടുവിൽനിന്ന് വിരലുകളിലേക്ക്
കുഞ്ഞിന് ആദ്യം ശരീരത്തിന്റെ മധ്യഭാഗത്തെയാണ് നന്നായി നിയന്ത്രിക്കാൻ കഴിയുന്നത്. പിന്നീട് തോളുകൾ, കൈകൾ, കൈപ്പത്തികൾ, ഒടുവിൽ വിരലുകൾ എന്ന ക്രമത്തിൽ സൂക്ഷ്മനിയന്ത്രണം വികസിക്കുന്നു. ഇതാണ് പ്രോക്സിമോഡിസ്റ്റൽ തത്വം.
ഉദാഹരണത്തിന്, ഒരു ചെറിയ കളിപ്പാട്ടം കുഞ്ഞിന്റെ മുന്നിൽ വച്ചാൽ ആദ്യകാലത്ത് കുഞ്ഞ് കൈ മുഴുവനായും അതിന്റെ നേരെ വീശിയേക്കാം. കളിപ്പാട്ടം കൃത്യമായി പിടിക്കാൻ കഴിയണമെന്നില്ല. ഏതാനും മാസങ്ങൾക്കുശേഷം കൈപ്പത്തി ഉപയോഗിച്ച് വസ്തു പിടിക്കും. പിന്നീട് ഒരു കൈയിൽനിന്ന് മറ്റേ കൈയിലേക്ക് മാറ്റും. ആദ്യവർഷത്തിന്റെ അവസാനത്തോടടുത്ത് തള്ളവിരലും ചൂണ്ടുവിരലും ഉപയോഗിച്ച് ചെറിയ വസ്തു എടുക്കാനും പല കുഞ്ഞുങ്ങൾക്കും കഴിയും. ഇതിനെ പിൻസർ ഗ്രാസ്പ് എന്നു പറയുന്നു.
അതായത്:
ശരീരനിയന്ത്രണം → തോളിന്റെ നിയന്ത്രണം → കൈയുടെ ചലനം → കൈപ്പത്തിയുടെ നിയന്ത്രണം → വിരലുകളുടെ സൂക്ഷ്മചലനം
അതുകൊണ്ടുതന്നെ കുഞ്ഞ് പെൻസിൽ കൃത്യമായി പിടിക്കുന്നതുപോലുള്ള സൂക്ഷ്മചലനങ്ങൾ പഠിക്കുന്നതിന് വളരെ മുമ്പുതന്നെ കൈ മുഴുവനായി വീശാനും വസ്തുക്കളിലേക്ക് കൈ നീട്ടാനും തുടങ്ങുന്നു.
ആദ്യവർഷത്തിൽ ഈ നിയമങ്ങൾ എങ്ങനെ കാണാം?
ജനനം മുതൽ മൂന്നുമാസം വരെയുള്ള കാലത്ത് കുഞ്ഞിന്റെ തലയും കഴുത്തും ശക്തിപ്പെടാൻ തുടങ്ങും. കമിഴ്ന്നുകിടക്കുമ്പോൾ തല അൽപനേരം ഉയർത്താൻ ശ്രമിക്കും.
മൂന്നുമുതൽ ആറുമാസം വരെയുള്ളപ്പോൾ തല കൂടുതൽ സ്ഥിരമായി പിടിക്കാനും കൈകൾ ഉപയോഗിച്ച് ശരീരത്തിന്റെ മുകൾഭാഗം ഉയർത്താനും ചില കുഞ്ഞുങ്ങൾക്ക് കമിഴ്ന്നുമറിയാനും കഴിയും. കളിപ്പാട്ടങ്ങളിലേക്ക് കൈ നീട്ടുന്നതും പിടിക്കുന്നതും മെച്ചപ്പെടും.
ആറുമുതൽ ഒമ്പതുമാസം വരെയുള്ള കാലത്ത് ശരീരത്തിന്റെ മധ്യഭാഗത്തെയും അരക്കെട്ടിലെയും നിയന്ത്രണം വർധിക്കുന്നതിനാൽ ഇരിക്കാനുള്ള കഴിവ് രൂപപ്പെടും. വസ്തുക്കൾ ഒരു കൈയിൽനിന്ന് മറ്റേ കൈയിലേക്ക് മാറ്റാനും കഴിയും.
ഒമ്പതുമുതൽ പന്ത്രണ്ടുമാസം വരെയുള്ളപ്പോൾ പല കുഞ്ഞുങ്ങളും പിടിച്ചുനിൽക്കാനും ഫർണിച്ചറിൽ പിടിച്ച് നീങ്ങാനും ശ്രമിക്കും. അതേ സമയം, തള്ളവിരലും ചൂണ്ടുവിരലും ചേർത്ത് ചെറിയ ഭക്ഷണകഷണങ്ങൾ എടുക്കുന്നതുപോലുള്ള സൂക്ഷ്മചലനങ്ങളും വികസിക്കും.
പക്ഷേ ഇത് ഒരു മത്സരമല്ല
ഈ രണ്ടു തത്വങ്ങളും കുഞ്ഞിന്റെ വളർച്ചയുടെ പൊതുവായ ദിശ മനസ്സിലാക്കാനുള്ള മാർഗങ്ങളാണ്. അവ മാറ്റമില്ലാത്ത നിയമങ്ങളോ എല്ലാ കുഞ്ഞുങ്ങൾക്കും ബാധകമായ കർശനമായ സമയപ്പട്ടികയോ അല്ല.
ഒരു കുഞ്ഞ് ആദ്യം ഇരിച്ചശേഷം ഇഴയാം. മറ്റൊരു കുഞ്ഞ് വയറുനിലത്ത് നീങ്ങാം. ചിലർ ചന്തിയിലിരുന്ന് നിരങ്ങും. ചില ആരോഗ്യവാനായ കുഞ്ഞുങ്ങൾ നാലുകാലിൽ ഇഴയുന്ന ഘട്ടം പൂർണമായും ഒഴിവാക്കി നേരെ പിടിച്ചുനിൽക്കാനും നടക്കാനും ശ്രമിച്ചേക്കാം.
അതുപോലെ, ഒന്നാം പിറന്നാളിന് മുമ്പ് എല്ലാ കുഞ്ഞുങ്ങളും സ്വതന്ത്രമായി നടക്കണമെന്നുമില്ല. ലോകാരോഗ്യ സംഘടനയുടെ പഠനം കാണിക്കുന്നത് ഇരിക്കൽ, ഇഴയൽ, നിൽക്കൽ, നടക്കൽ തുടങ്ങിയ ശേഷികൾ കൈവരിക്കുന്ന പ്രായപരിധികൾ തമ്മിൽ വലിയ വ്യത്യാസവും പരസ്പരം മൂടിനിൽക്കുന്ന സമയജാലകങ്ങളും ഉണ്ടെന്നാണ്.
അതുകൊണ്ട് അടുത്ത വീട്ടിലെ കുഞ്ഞ് നടന്നുതുടങ്ങിയെന്നു കേട്ട് സ്വന്തം കുഞ്ഞിനെ നിർബന്ധിച്ച് നടത്തിക്കേണ്ടതില്ല. കുഞ്ഞിന് സുരക്ഷിതമായി നിലത്ത് കളിക്കാനും കൈകാലുകൾ സ്വതന്ത്രമായി ചലിപ്പിക്കാനും വസ്തുക്കളിലേക്ക് കൈ നീട്ടാനും അവസരം നൽകുകയാണ് വേണ്ടത്.
എങ്കിലും കുഞ്ഞിന് നേരത്തേ ഉണ്ടായിരുന്ന ഒരു കഴിവ് നഷ്ടപ്പെടുക, ശരീരത്തിന്റെ ഒരു വശം മാത്രം കൂടുതലായി ഉപയോഗിക്കുക, വളരെ കടുപ്പമോ അസാധാരണമായ അയവോ അനുഭവപ്പെടുക, അല്ലെങ്കിൽ വളർച്ചയെക്കുറിച്ച് മാതാപിതാക്കൾക്ക് ആശങ്ക തോന്നുക തുടങ്ങിയ സാഹചര്യങ്ങളിൽ ശിശുരോഗവിദഗ്ധനെ സമീപിക്കണം. മാതാപിതാക്കളുടെ ആശങ്ക തന്നെ പരിശോധന നടത്താനുള്ള മതിയായ കാരണമാണ്.
ചുരുക്കത്തിൽ, കുഞ്ഞിന്റെ ആദ്യവർഷത്തിലെ വളർച്ച രണ്ടു ദിശകളിലൂടെ മുന്നേറുന്നു—തലയിൽനിന്ന് കാലുകളിലേക്കും ശരീരത്തിന്റെ നടുവിൽനിന്ന് കൈവിരലുകളിലേക്കും. എന്നാൽ ഓരോ കുഞ്ഞും സ്വന്തം താളത്തിലാണ് വളരുന്നത്. ഇത് ഓട്ടമത്സരമല്ല; പതിയെ വിരിയുന്ന ഒരു അത്ഭുതയാത്രയാണ്.
പ്രധാന സ്രോതസ്സുകൾ
ലോകാരോഗ്യ സംഘടന—Motor Development Milestones
WHO Motor Development Study
CDC—Developmental Milestones
CDC—ആറുമാസത്തിലെ വളർച്ചാഘട്ടങ്ങൾ
CDC—ഒരു വയസ്സിലെ വളർച്ചാഘട്ടങ്ങൾ
American Academy of Pediatrics—Back to Sleep, Tummy to Play
Peer-reviewed review—The Development of Motor Behavior
