ചോറുമായി കുട്ടിയുടെ പിന്നാലെ നടക്കുമ്പോൾ പല അമ്മമാരുടെയും മനസ്സിൽ ഒരേ പേടിയാണ്:
“ഇത്ര കുറച്ച് കഴിച്ചാൽ കുഞ്ഞ് എങ്ങനെ വളരും?”
പക്ഷേ ഓരോ തവണയും കുട്ടി വായ അടയ്ക്കുന്നത് വിശപ്പില്ലാത്തതുകൊണ്ടോ അമ്മയുടെ പാചകം ഇഷ്ടപ്പെടാത്തതുകൊണ്ടോ ആയിരിക്കണമെന്നില്ല. വളർച്ചയുടെ സ്വാഭാവിക ഘട്ടം, ഇടയ്ക്കിടെ കഴിക്കുന്ന പലഹാരങ്ങൾ, അമിതമായ പാൽ, പുതിയ ഭക്ഷണത്തോടുള്ള മടി, അസുഖം, മലബന്ധം, ഉറക്കക്കുറവ്—പല കാരണങ്ങളും ഭക്ഷണത്തോടുള്ള താൽപ്പര്യം കുറയ്ക്കാം.
** രണ്ടുവയസ്സുകാരൻ പഴയതുപോലെ കഴിക്കാത്തത് എന്തുകൊണ്ട്?
ജീവിതത്തിന്റെ ആദ്യവർഷത്തിൽ കുട്ടിയുടെ വളർച്ച വളരെ വേഗത്തിലാണ്. അതിനാൽ ഭക്ഷണാവശ്യവും കൂടുതലായിരിക്കും. ഒന്നാം വയസ്സിനുശേഷം വളർച്ചയുടെ വേഗം കുറയുന്നതോടെ വിശപ്പിലും സ്വാഭാവികമായ കുറവുണ്ടാകാം.
പ്രത്യേകിച്ച് രണ്ടു മുതൽ നാലുവയസ്സുവരെയുള്ള കുട്ടികളിൽ ഭക്ഷണം തിരഞ്ഞെടുത്ത് കഴിക്കുന്ന സ്വഭാവം സാധാരണമാണ്. പുതിയ രുചി, മണം, നിറം, ഘടന എന്നിവ സ്വീകരിക്കാൻ കുട്ടിക്ക് സമയം വേണ്ടിവരും. ഇത് പലപ്പോഴും രോഗമോ അമ്മയുടെ പരാജയമോ അല്ല; വളർച്ചയുടെ ഒരു ഘട്ടമാണ്.
കുട്ടി സജീവമായി കളിക്കുകയും ക്രമമായി ഉയരവും ഭാരവും നേടുകയും പൊതുവേ ആരോഗ്യവാനായിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ടെങ്കിൽ, ഒരുദിവസം കുറച്ച് കഴിച്ചതിനെ മാത്രം അടിസ്ഥാനമാക്കി ഭയപ്പെടേണ്ടതില്ല. ഒരു നേരത്തെയോ ഒരു ദിവസത്തെയോ ഭക്ഷണത്തേക്കാൾ ഒരാഴ്ചയിലെ ഭക്ഷണവൈവിധ്യമാണ് വിലയിരുത്തേണ്ടതെന്ന് ബ്രിട്ടനിലെ NHS നിർദേശിക്കുന്നു.
** നിർബന്ധിച്ചാൽ കൂടുതൽ കഴിക്കുമോ?
“ഒരു ഉരുളകൂടി കഴിച്ചാൽ മൊബൈൽ തരാം.”
“പാത്രം കാലിയാക്കിയില്ലെങ്കിൽ കളിക്കാൻ വിടില്ല.”
“അമ്മയെ ഇഷ്ടമാണെങ്കിൽ ഇതുകൂടി കഴിക്കൂ.”
നല്ല ഉദ്ദേശ്യത്തോടെയാണെങ്കിലും ഇത്തരം സമ്മർദങ്ങൾ ഗുണത്തേക്കാൾ ദോഷം ചെയ്യാം. ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ സമ്മർദം ചെലുത്തുന്നതും കുട്ടിയുടെ ഭക്ഷണത്തോടുള്ള അമിതമടിയും പരസ്പരം ശക്തിപ്പെടുത്താമെന്ന് ദീർഘകാല പഠനങ്ങൾ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. അതായത് കുട്ടി കഴിക്കാത്തതിനാൽ മാതാപിതാക്കൾ നിർബന്ധിക്കുന്നു; നിർബന്ധം കൂടുമ്പോൾ കുട്ടിയുടെ എതിർപ്പും വർധിക്കുന്നു.
WHO നിർദേശിക്കുന്ന responsive feeding അഥവാ കുട്ടിയുടെ സൂചനകളോട് പ്രതികരിച്ചുള്ള ഭക്ഷണരീതിയിൽ, കുട്ടിയെ ക്ഷമയോടെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കണം; എന്നാൽ നിർബന്ധിക്കരുത്. വിശപ്പും വയറുനിറഞ്ഞതും തിരിച്ചറിയാനുള്ള കുട്ടിയുടെ സ്വാഭാവിക കഴിവിനെ സംരക്ഷിക്കുകയാണ് ഇതിന്റെ ലക്ഷ്യം.
** വിശപ്പിന്റെയും വയറുനിറഞ്ഞതിന്റെയും സൂചനകൾ
വിശക്കുമ്പോൾ കുട്ടി:
. ഭക്ഷണം കണ്ടാൽ ആവേശം കാണിക്കാം
. ഭക്ഷണത്തിലേക്കോ സ്പൂണിലേക്കോ കൈ നീട്ടാം
. വായ തുറക്കുകയോ ഭക്ഷണം ആവശ്യപ്പെടുകയോ ചെയ്യാം
. ഭക്ഷണമേശയ്ക്കരികിലേക്ക് വരാം
വയറുനിറഞ്ഞാൽ കുട്ടി:
. വായ അടയ്ക്കാം
. മുഖം തിരിക്കാം
. ഭക്ഷണം തള്ളിമാറ്റാം
. കഴിക്കുന്ന വേഗം കുറയ്ക്കാം
. “മതി” എന്ന് പറയുകയോ കളിക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയോ ചെയ്യാം
ഈ സൂചനകളെ മാനിക്കുന്നത് ഭക്ഷണം നിയന്ത്രിക്കാനുള്ള കഴിവ് കുട്ടിയിൽ വളരാൻ സഹായിക്കും.
** അമ്മയുടെയും കുട്ടിയുടെയും ഉത്തരവാദിത്വം
ലളിതമായി പറഞ്ഞാൽ:
എന്ത് ഭക്ഷണം, എപ്പോൾ, എവിടെ നൽകണം എന്ന് തീരുമാനിക്കേണ്ടത് മാതാപിതാക്കളാണ്. അതിൽനിന്ന് എന്ത് കഴിക്കണം, എത്ര കഴിക്കണം എന്ന് തീരുമാനിക്കാൻ കുട്ടിയെ അനുവദിക്കാം.
ഇതിനർഥം കുട്ടി ആവശ്യപ്പെടുമ്പോഴെല്ലാം ബിസ്കറ്റോ ചിപ്സോ നൽകണമെന്നല്ല. പോഷകസമൃദ്ധമായ ഭക്ഷണം നിശ്ചിത സമയത്ത് നൽകേണ്ട ഉത്തരവാദിത്വം മുതിർന്നവർക്കുതന്നെയാണ്.
** ഭക്ഷണസമയം എങ്ങനെ മാറ്റാം?
നിശ്ചിതക്രമം പാലിക്കുക: പ്രധാന ഭക്ഷണവും ഇടയ്ക്കുള്ള ആരോഗ്യകരമായ ലഘുഭക്ഷണവും നിശ്ചിത സമയത്ത് നൽകുക.
ഇടയ്ക്കിടെ കൊറിക്കാൻ നൽകരുത്: ബിസ്കറ്റ്, മധുരപാനീയം, പാക്കറ്റ് പലഹാരം, അമിതമായ പാൽ എന്നിവ വയർ നിറച്ച് പ്രധാന ഭക്ഷണത്തിലെ വിശപ്പ് കുറയ്ക്കാം.
ചെറിയ അളവിൽ വിളമ്പുക: വലിയ പാത്രം കുട്ടിയെ ഭയപ്പെടുത്താം. ആദ്യം കുറച്ച് നൽകി ആവശ്യപ്പെട്ടാൽ വീണ്ടും നൽകാം.
ഇഷ്ടഭക്ഷണത്തോടൊപ്പം പുതിയത് നൽകുക: കുട്ടി സാധാരണ കഴിക്കുന്ന ഒരു ഭക്ഷണത്തോടൊപ്പം പുതിയ ഭക്ഷണത്തിന്റെ ചെറിയൊരു ഭാഗം വയ്ക്കുക.
ഒരിക്കൽ വേണ്ടെന്നുവച്ചാൽ ഉപേക്ഷിക്കരുത്: ഒരു പുതിയ ഭക്ഷണം സ്വീകരിക്കാൻ ചില കുട്ടികൾക്ക് അത് എട്ട് മുതൽ പത്തുതവണവരെ പരിചയപ്പെടുത്തേണ്ടിവരുമെന്ന് CDC പറയുന്നു. ഓരോ തവണയും കഴിക്കണമെന്നില്ല; കാണുന്നതും തൊടുന്നതും മണക്കുന്നതും പരിചയപ്പെടലിന്റെ ഭാഗമാണ്.
സ്ക്രീൻ ഒഴിവാക്കുക: മൊബൈലോ ടെലിവിഷനോ നോക്കി കഴിക്കുമ്പോൾ വിശപ്പിന്റെയും വയറുനിറഞ്ഞതിന്റെയും സൂചനകൾ ശ്രദ്ധിക്കാൻ കുട്ടിക്ക് കഴിയാതെ വരാം.
കുടുംബത്തോടൊപ്പം ഇരുത്തുക: മുതിർന്നവർ വൈവിധ്യമുള്ള ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നത് കാണുന്നതിലൂടെ കുട്ടികൾ പഠിക്കും.
പാരിതോഷികവും ശിക്ഷയും ഒഴിവാക്കുക: പച്ചക്കറി കഴിച്ചതിന് മിഠായി സമ്മാനിച്ചാൽ മിഠായി കൂടുതൽ വിലപ്പെട്ടതും പച്ചക്കറി ഒരു ശിക്ഷയുമാണെന്ന സന്ദേശം കുട്ടിക്ക് ലഭിക്കാം.
** ഇന്ത്യൻ സാഹചര്യത്തിൽ എന്താണ് വേണ്ടത്?
ICMR–National Institute of Nutrition പുറത്തിറക്കിയ 2024ലെ ഇന്ത്യൻ ഭക്ഷണ മാർഗനിർദേശം കുട്ടികളുടെ ഭക്ഷണത്തിൽ വൈവിധ്യം ഉറപ്പാക്കണമെന്ന് പറയുന്നു. ദിവസങ്ങളിലായി ധാന്യങ്ങൾ അല്ലെങ്കിൽ മില്ലറ്റുകൾ, പയർവർഗങ്ങൾ അല്ലെങ്കിൽ മുട്ട/മാംസം, പരിപ്പും വിത്തുകളും, പാൽവിഭവങ്ങൾ, പച്ചക്കറികൾ, ഇലക്കറികൾ, പഴങ്ങൾ എന്നിവ ഉൾപ്പെടുത്തണം.
ഓരോ ഭക്ഷണത്തിലും ഇവയെല്ലാം വേണമെന്നില്ല. ദിവസവും ആഴ്ചയിലുമായി വൈവിധ്യം ഉറപ്പാക്കിയാൽ മതി. ആറുമാസം പൂർത്തിയായശേഷമാണ് മുലപ്പാലിനൊപ്പം പ്രായത്തിന് അനുയോജ്യമായ വീട്ടുഭക്ഷണം ആരംഭിക്കേണ്ടത്.
** എപ്പോൾ ഡോക്ടറെ കാണണം?
താഴെപ്പറയുന്ന ലക്ഷണങ്ങളുണ്ടെങ്കിൽ “ഭക്ഷണം തിരഞ്ഞെടുക്കുന്ന സ്വഭാവം മാത്രമാണ്” എന്ന് കരുതി കാത്തിരിക്കരുത്:
ഭാരം കുറയുകയോ വളർച്ച നിലയ്ക്കുകയോ ചെയ്യുന്നു
കുട്ടി ക്ഷീണിതനോ അസാധാരണമായി മന്ദനോ ആണ്
വളരെ കുറച്ച് ഇനങ്ങൾ മാത്രമേ കഴിക്കുന്നുള്ളൂ
ഭക്ഷണം ചവയ്ക്കാനോ വിഴുങ്ങാനോ ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ട്
ഭക്ഷണം കഴിക്കുമ്പോൾ പതിവായി ചുമയ്ക്കുകയോ ശ്വാസംമുട്ടുകയോ ഛർദിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നു
നിരന്തരമായ വയറുവേദന, വയറിളക്കം അല്ലെങ്കിൽ മലബന്ധമുണ്ട്
ഭക്ഷണത്തെക്കുറിച്ച് കടുത്ത ഭയമോ അസാധാരണമായ അസ്വസ്ഥതയോ കാണിക്കുന്നു
കുട്ടി എത്ര കഴിച്ചു എന്നതിലല്ല, എങ്ങനെ വളരുന്നു, എത്ര സജീവമാണ്, ഭക്ഷണത്തിൽ എത്ര വൈവിധ്യമുണ്ട് എന്നതിലാണ് കൂടുതൽ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടത്.
ഭക്ഷണത്തിന് പിന്നാലെ ഓടേണ്ടത് അമ്മയുടെ കടമയല്ല. ആരോഗ്യകരമായ ഭക്ഷണം സ്നേഹത്തോടെ മുന്നിൽ വയ്ക്കുക; വിശപ്പിന്റെയും വയറുനിറഞ്ഞതിന്റെയും ഭാഷ കേൾക്കാൻ കുട്ടിയെയും അനുവദിക്കുക.
ഈ കുറിപ്പ് പൊതുവായ ആരോഗ്യവിവരത്തിനാണ്. വളർച്ചയെയോ ഭക്ഷണത്തെയോ കുറിച്ച് ആശങ്കയുണ്ടെങ്കിൽ ശിശുരോഗവിദഗ്ധനെയോ യോഗ്യതയുള്ള ഡയറ്റീഷ്യനെയോ സമീപിക്കുക.
സ്രോതസുകളും പഠനങ്ങളും
ICMR–National Institute of Nutrition: Dietary Guidelines for Indians 2024
WHO: Recommended food for the very early years
WHO: Complementary Feeding Guideline, 2023
CDC: Picky Eaters and What to Do
NHS: Fussy eaters
American Academy of Pediatrics: Tips for Parents of Picky Eaters
Taylor & Emmett: Picky eating in children—causes and consequences
Jansen et al.: Child fussy eating and parental pressure—longitudinal study
Wolstenholme et al.: Childhood picky eating—systematic review
